Sünnette İstiaze:

 

Hz. Peygamber'in istiâze duasını okuduğuna dair pek çok hadis nakledilmiştir."Koğulmuş, taşlanmış şeytandan Allah'a sığırınım" duası, bazı riva  yetlerde "... her şeyi işiten ve bilen Allah'a sığırınım" ilâvesiyle nakledilmiştir.[1]

Hz. Peygamber'in dualarında, insana sıkıntı ve üzüntü verecek, onu zarara sokacak, dünya ve ahirette zillete düşürecek birçok konularda Allah'a sığındığını görmekteyiz. O'nun cehennemden; cehennem ateşinden; kabir fitnesinden; her şeyin ve her canlının şerrinden, nefsinin şerrinden; yoksulluk ve borcun galebe çalmasından; tembellikten, küfürden, kötü ahlâk, iş ve heveslerden; kederen ve çok yaşlılıktan; yangın ve sel felâketinden Allah'a sığınması bunlar arasında sayılabilir.[2]


 

[1] bk. Buhârî, Bed'ü'l-Halk: 2, Edeb: 76; Müslim, Birr: 109, 110; Ebû Dâvud, Salât: 18, 119, 120, 122; Tirmizî, Mevâkît: 65, Sevâbu'l-Kur'ân: 22; ed-Dârimî, Salât: 33, Fadâilü'l-Kur'ân: 22; Ahmed b. Hanbel, III, 50, V, 26, 253.

[2] Geniş bilgi için bk. Buhârî, Deavat: 35-46, Et'ime: 28, Eşribe: 30; Bedü'l-Halk: 2; Edeb: 76, Tefsiru Sûre: 6/2, Ezân: 149; Cihâd: 25; Fiten: 15; Rikâk: 52; Müslim, Fiten: 4, 7, 10; Zikr: 47-52, 61, 62, 66, 73, 76, 96; Birr: 109, 110; Fadâilu’s-Sahâbe: 140; Eymân: 36; Ebû Dâvud, Edeb: 98, 104; Salât: 18, 119, 120, 122; Tıbb: 19; Tirmizi, Tahâre: 4; Deavât: 15, 19, 67, 74, 76, 110; Nesâi, İstiâze: 7, 12, 17, 18, 25, 26, 33, 38, 60; Ahmed b. Hanbel, 1/247, 2/202, 3/50, 427, 5/356, 6/31, 100, 139, 190; İbn Kesîr, Tefsiru'l-Kur'ani'l-Azîm, Kahire, ty., I, 27-29; M. Sait Şimşek, Şamil İslam Ansiklopedisi: 3/211-212.