353- İLKİSYANHALİNDEDÖVMECAİZ

OLURMU?

 

İmam Malik ile Ebu Hanife, ilk isyanda kadını dövmenin doğru olmayacağı görüşündedirler. Onlara göre, dövme, ancak suçun tekrarı halinde ve suçta ısrar edildiği zaman mümkündür. Eğer kadın ilk defa isyan ediyorsa, kocası ona yumuşaklıkla öğüt verir. Şayet bu fiili tekrarlarsa yatağını terk eder. Bu da kafi gelmezse kendisini dövebilir. Bu görüşü benimseyenlerin delili, yukarda işaret ettiğimiz ayet-i celilede geçen “vav” edatlarının tertib manasına gelmesidir. Çünkü Cenab-ı Allah, sırayla:

“Dikkafalılık ve şirretlik etmelerinden korktuğunuz kadınlara öğüt verin, yataklarına girmeyin ve dövün” buyuruyor.

Şu halde, önce öğüt, sonra yatağı terk ve nihayet dövme gelir. Kaldı ki dövmeden maksad, ileride işlenecek günah ve suçlara engel olmaktır. Bunun yolu ise en kolay şekilde itaat etmesinin sağlanmasıdır.28 Bu görüş, Şafii ve Hanbeli mezhebinde tercih edilen fikirle muttefiktir.

Yukardaki düşünce kabul edildiği takdirde, karısını, işlediği ilk suçtan veya ikincisinden dolayı döven kocasının cezalandırılması gerekir. Ama suçun üçüncü kere tekrarı halinde karısını döven erkeğe hiçbir ceza verilemez. Çünkü, o kendisi için tesbit edilen hududlar dahilinde hakkını kullanmıştır. Ayrıca daha önce öğüt vermeden ve yatağını terketmeden, karısının üçüncü kere başkaldırması halinde onu döven kocanın da cezalandırılması gerekir. Karısını döven kocanın cezadan kurtulabilmesi için kadının daha önce aynı suçu iki kere işlemiş olduğunu; birincide öğütle, ikincide yatağını terkederek onu uyardığını ispatlaması gerekir.

Şafii ile Hanbeli mezheblerinde, tercihe şayan olan görüş ise kadın ister suçu tekrarlasın, ister tekrarlamasın koca, dövmeden önce, ister öğüt versin, yatağını terketsin veya terketmesin, kocanın karısını dövmesi haktır. Bu görüşü benimseyenlerin delili ise suçların tekrarıyla cezaların değişmeyeceği hususudur. Onlara göre, yukardaki ayet-i kerimede geçen “vav” edatı, sırayı belirtmek için değil, mutlak manada kullanılmıştır.29

(28) Mevahib’ul-Celil C:4, S: 15-16 Mukaddemat İbn-i Ruşd C: 2,S: 104 Bedai’us-Sanai C:2, S: 334

(29) El-Muhezzeb C: 2, S: 74. Esna’el-Makalib C: 3, S: 239 El-Muğul C:8 S: 162

Bu fikir benimsendiği takdirde, işlediği ilk suçtan dolayı karısını döven kocaya ceza verilmez. Çünkü o, kendisi için tesbit edilmiş bulunan hudud dahilinde yer alan bir hakkı kullanmıştır.