1- Tao

Tao, Tabiat düzeninin idarecisi ve her şeyin üstündeki yaratıcı kudrettir. Hürmet ve ibadet edilmesi gereken yüce hükümdardır. Kâinatın düzenini o kurmuştur. Sabah Tao’yu zikreden akşam rahat ölür[1].

O uludur, yücedir. Yerdeki insanlara hükmeder; kötüler çoğalınca hükmü amansız olur. Ölmek ve dirilmek, şeref ve zenginlik, onun takdirindedir[2]. O ezelidir, ebedidir, her yerde vardır, nasıl olduğu bilinmez[3]. Onu zihninde resmetmeye kalkan kaybeder[4]. Yaratılmamıştır, her şeyi yaratan odur[5]. Değişmez[6], her zaman vardır ve her zaman hazırdır[7]. Her şeyi açıkça görür ve bütün işlerde insanlarla beraberdir[8].

Tao ile kastedilenin Allah Teâlâ olduğu açıktır.

 



[1] Tümer, Küçük, a.g.e, s. 62.

[2] Tümer, Küçük, a.g.e . s.  63.

[3] Yener, Osman, a.g.e, s.16,26,46.

[4] Lao-Tzu, Bilinmeyen Öğretiler (Hua Hu King), Çev. İsmail Taşpınar, Amine Gülşah Coşkun, Kaknüs Yayınları, İstanbul, 1999. s. 20.

[5] Lao-Tzu, a.g.e, s.92.

[6] Lao-Tzu, a.g.e, s.88.

[7] Lao-Tzu, a.g.e, s. 36.

[8] Tümer, Küçük, a.g.e . s.  63.