c-

Rahip veya Kâhin denen papazlar Katoliklere göre “Al­lah’la ilgili konularda insanları temsil etmek için atanırlar[1]” ve episkoposlarının yönetimi altındaki episkoposluk bölgesinde görev yaparlar[2]. Papazlığın kaynağı Mesih’in bizzat kendisidir. Papazlığı o kurdu; ona yetki, misyon, yönelim ve güç verdi[3]. Papaz, kişisel yetkisiyle insanlara; “seni Baba’nın adına vaftiz ediyorum, seni bağışlıyorum” diyebilir[4].

Gregorius genç bir papaz iken şunları yazmış: “....Papaz gerçeğin savunucusudur. Meleklerle birlikte dikelmekte, başmeleklerle birlikte hamd etmekte, mihrap üzerinde kurbanları sunmaktadır. Mesih’in rahipliğine katılmakta, yaratığı yeniden biçimlendirmekte, yaratığı Tanrı suretine yeniden kavuşturmakta, öbür dünya için yaratığı yeniden yaratmakta, daha da önemlisi kendi tanrılaştığı gibi tanrılaştırmaktadır da[5]

 



[1] İbranilere Mektup, 5/1.

[2] Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri,  par. 877

[3] Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri,  par. 874

[4] Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri,  par. 878.

[5]  Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri,  par. 1589.