�len kimselerden, sa� olan evliyadan daha �ok yard�m g�r�ld��� iddia ediliyor; bu do�ru mudur?

�nsana Allah'tan ba�ka kimse yard�m edemez. Yard�m medet, inayet Allah'tan gelir. Veli de Allah'�n dostu demektir. Herkes derecesine g�re Allah'�n dostudur; bilhassa m�'minler... Fakat dostlu�u ileri g�t�rerek tam kurbiyet kazanm�� bir k�s�m kimseler vard�r ki, hadis-i �erifin ifadesiyle, nafile ibadetlere g�n�l vererek, Allah'a yakla��rlar.. yakla��rlar da, Allah,g�ren g�zleri, i�iten kulaklar�, s�yleyen a��zlan olur. Yani Cenab-� Hak onlara basiret verir. Onlar da art�k do�ruyu g�r�r, do�ru de�erlendirir ve do�ru konu�urlar. Onlar�n g�n�lleri "mehbet-i ilham-� il�hi" olur ve Allah (cc), ilhamlar�yla bunlar serfir�z k�lar. Bu insanlar, Allah'a biraz daha yakla��p, kurbiyet kazan�nca, tam hak dostlu�una erer. O'nun inayet ve deste�ine mazhar olurlar. "Bu, Allah in, inananlar�n yard�mc�s� olmas�ndan dolay�d�r. K�firlere gelince onlar�n yard�mc�lar� yoktur. " Evet m�'minlerin mevlas� yani velisi Allah't�r. M�'minler de, Allah nazar�nda Velidirler. K�firlere gelince, onlarda vel�yet yoktur. Allah (cc) onlar�n ne g�ren g�zleri, ne i�iten kulaktan, ne de s�yleyen a��zlar� olur. Onlar h�zl�n ve h�sr�ndad�rlar.

�yleyse velilik i�in bir s�n�r tesbit edemeyiz. Velili�in m�'minlerin en k�����nden, Rasul-� Ekrem'e (sav) kadar mertebeleri vard�r. Birisi g�z�n� yumdu�unda kabirlerin alt�nda neler oluyor onu m��ahede eder. Bu velili�in en basit mertebesidir. Evet kabirlerin ve mezarda yatan kimselerin durumunun ke�fedilmesi, vel�yetin en basit mertebelerinden biri. �nsan�n i�inin bir kitap gibi okunmas�, daha ileri derecesi, ba��na gelecek �eyleri, Allah'�n ona bildirmesiyle bilmesi, fark�nda olarak veya olmayarak onlar� ba�kalar�na anlatmas�, ayr� bir kademesidir. ��nk� Allah, onun konu�an dili olmu�tur. Bunlar, velayetin bir k�s�m tezah�rleri. Sonra veli �yle bir noktaya gelir ki, bunlar� da, i�in f�kihesi olarak g�r�r ve bu �erezlerle me�gul olmay� nakise bilir ve Yunus'un dedi�i gibi "Bana seni gerek, seni" diyecek bir makama y�kselir. Art�k ke�if keramet yoktur ve i�te sahabinin velili�i budur. Baz� kimseleri Allah (cc) velayetin bir k�s�m s�k�nt�l� yollar�ndan ge�irmeden de sahabinin velili�ine getirebilir.

Ben �u yirminci as�rda, din-i m�bin-i �sl�m'a sahip ��kan delikanl�lar� sahabinin velayetine mazhar g�r�yorum. Ke�ifleri, kerametleri, kabirleri m��ahedeleri, hatta kalb� m��ahedeleri olmayabilir ama, makamlar�n�n b�y�k oldu�u muhakkak. ��nk� Allah onlar� �ok kudsi i�lerde istihdam ediyor. B�y�k kimselere, bu i�in pa�alar�na mare�allerine yapt�rd��� i�i, bunlara yapt�r�yor. Yani dinini onlarla ihya ediyor... �n�aallah, bunlar da, velidirler.

Fakat ister �yle veli olsun, ister b�yle, Allah'� hat�ra getirmeden, "�nayet; meded" diye velinin kap�s�na gitmek, hatal�d�r. �mam-� Birgivi, bir insan�n "Meded y� Resulallah!" demesi dahi tehlikelidir der; vak�a biz bunu biraz yumu�atarak diyoruz ki: "�nsan hi� olmazsa Resul-� Ekrem'e (sav) bunu diyebilmelidir. ��nk�, Hak saray�n�n s�z g�t�rmez sultan�d�r O. Allah indinde yarat�lm��lar�n en e�refidir. " �mam Birgivi'nin b�y�k bir insan oldu�u muhakkak ve m�sellem. Bununla beraber Efendimiz (sav) Allah'�n kendisine b�y�k salahiyetler bah�etti�ini, bizzat kendileri anlat�r.

Evet, O zat (sav) Hak saray�n�n kap�s�na vurmadan i�eriye giren mahremlerdendir. O'na ka� defa nazla gitmi�, niyazla d�nm��t�r. Evet O, bir insan�n varamayaca�� noktalara varm��, imk�n ve v�cub alemiyle dudak duda�a gelmi�, sonra da niyazla geri d�nm��t�r.

Sadede d�nelim: Efendimiz gibi, O'nun �mmetinden baz� kimselerin insanlara inayeti, el uzatmas�, tevecc�h� olabilir. Fakat bunlar�n hepsi vesile ve vas�tad�r. Esas her �eyi yaratan Allah't�r. Ehl-i S�nnet akidesi b�yledir. Allah bir k�s�m kimseleri afv edecektir de, Resul-� Ekrem'in (sav) �efaatini ona vesile yapar. Evet M�'min, inayet ehlinin inayetini d���n�rken b�yle d���nmeli, b�yle inanmal�d�r.

Burada kendi m�l�hazam� da ��yle anlatay�m. Hi� bir zaman nefsimin muhasebesini yaparken, do�rudan do�ruya Mevl�'n�n huzuruna kendi kendime gitmeyi d���nmedim. Kademe kademe �nce, Resul-� Ekrem'e (sav) kendisiyle ba�l� bulundu�um Zat�n arkas�na d��t�m. Yani, Resul-� Ekrem'in (sav) �mmetine getirdi�i nuru, feyzi, esrar� bana intikal ettiren, do�ruyu g�steren, Kur'an'�n ayetlerini g�kteki y�ld�zlar gibi tan�tan, i�imde iz�n has�l olmas�na yard�mc� olan, Resul-� Ekrem'i (sav) g�klerde kanat ��rp�p u�an bir tavus gibi bana g�steren ve bir hurma a�ac� gibi en tatl�, en leziz meyvelerini kalbimin dudaklar�yla vicdan�ma duyuran, evet b�t�n bunlar� bana i�'ar ve i�aret eden hangi zat ise, evvel� onun vesayas� alt�na giriverir, sonra onunla Huzur-u Resulullah'a (sav) var�r�z. Orada beni mahcup etmemek i�in "Bu da bizdendir, y� Resulallah" dedi�ini tahayy�l etmeye duyma�a �al���r ve Resul-� Ekrem'e deh�let etmi� olurum. Ama nazar� daha ilerilerde olanlar bu sefer Resulullah'�n (sav) pe�ine d��er ve Resul� Ekrem (sav) de "Bu da bizdendir y� Rabbi!" der, g�nl�m ve g�n�ller huzur ve itminana kavu�ur.

Evet �o�umuz muhasebemizi yap�p, Huzur-u Hazret-i Kibriya'ya s���n�rken hep b�yle bir rab�ta, bir ittisal ile gideriz. B�yle bir ittisalde de �irk ve �irki i�mam eden �eyler yoktur. ��nk� neticede her �ey f�llah'a dayan�yor. ��in esas�, tek ba��m�za, kendimizi bu kap�lar� �almaya, kap� tokmaklar�na dokunmaya liyakatli g�rm�yor, hatta utan�yor ve birinin arkas�na tak�l�yoruz.

Bu asr�n �f�k�nda, b�y�k feyizler, b�y�k nur ve s�rlarla t�l�' eden z�t dahi, kendi muhasebesini yaparken: "G�nahlar�m beni mahcup etti. �syanlar alt�nda eziliyorum. Senin kap�na geldim, ama, Efendim Abd�lkadir Geyl�ni'nin sesiyle senin kap�n�n tokma��na dokunuyorum" diyor ve O'nun s�yledi�i s�zlerle m�racaat ediyor; adeta yukar�ya gidecek dilek�esinin alt�na imzay�, o sal�hiyetli z�ta att�r�yor. B�yle bir deh�let, bir s���nma, �irk i�mam eden tav�rlardan uzak oldu�u gibi, ayn� zamanda c�ret ve su-i edebten de uzakt�r. Abdulkadir Geyl�ni kendisine dehalet eden bu zat Resul-� Ekrem'e (sav) takdim edecektir. Abd�lkadir Geylani ki, velayet d�nyas�n�n zirvesini tutmu� �ok yukarlarda bir velidir. "Benim aya��m k�yamete kadar gelecek b�t�n velilerin omuzundad�r" demi�tir. Resul-� Ekrem'e (sav) iki y�nle ba�l�d�r; hem Hasan�, hem H�seyn�. S�hib-i sal�hiyet b�y�k bir imamd�r ve O'nun vesileli�i, yolda kalm��lara Hakk'�n b�y�k bir rahmeti ve inayetidir.